شــــــــــــب بــــــــــــــــارانی

رسم عاشقی

ye-shabe-barooni — Wed, 28 Oct 2009 17:15:53 GMT

هوای شاد این دوران چنان بر جان من بنشست

که شوری در دلم انداخت

کنون حالی دگر دارم

و غوغایی درون خانه ام برپاست

عجب شوری به دل دارم

عجب نوری به چشمانم

نمیدانم کجای زندگی تلخ است ؟

کجای عاشقی رنج است؟

نمیدانم میان این همه عشاق کسی عظم سفر دارد ؟

و یا بازیچه میدانند دل و جان اسیران را

مروری میکنم آغاز این احساس

و یادم هست روزی که دل من هم اسیری شد

اسیر عشق / اسیر یک مسیر دور ولی شیرین

از آن آغاز تمام زندگی زیباست

تمام لحظه های دوری و هجران

هنوزم دورم از یارم و بی تردید همین زیباست

مثال ما مثال تشنه و دریاست

ولی من تشنه میمانم

چرا ؟ چونکه مسیر ما مسیر عشق بی پرواست

و رسم عاشقی این است

که تا جانی به تن داری

برای وصل جانانت

تحمل پیشه گردانی .

۶/۸/۱۳۸۸ شاعر : بارونی

کاغذ بی خط

ye-shabe-barooni — Sat, 24 Oct 2009 09:55:18 GMT

تو دوری یا که اینجایی ؟

تو فردایی تو در عمق دلم جایی کمین کردی .

چه زیبایی ! برای این دل غمگین تو همراهی

تو یکرنگی و یکتایی . تو یک احساس بی همتا

و هر جا که دلم تنگ است تو می آیی تو اینجایی

قلم در مانده از وصفت قلم خشکید .

تو که نازل شدی در وقت تنهایی .

شنیدم عاشق مائی . شنیدم در دلت غوغاست

ولی در چهره ات کمرنگی به جا مانده

ز شبهایی که تا فردا کنار این دل مائی .

توئی یک برگ و یک آیه و ذکر عشق ربم را تو گویایی .

تو یک کاغذ . سفید و ساده و بی خط

نوشتم درد این دل را در این صفحه .

بدان ای کاغذ بی خط از این لحظه شریک این دل مائی .

شریک درد و غمهایی

بدان یار وفادارم اگرچه دوری از جسمم ولی هر لحظه اینجایی

تو اینجایی ... تو اینجایی ...

شاعر : بارونی

فرزندان اندوه

ye-shabe-barooni — Mon, 15 Jun 2009 07:35:18 GMT

« شما فرياد ما را نمی ‌شنويد ، چه‌ هياهوی روزگار گوشهايتان را پر کرده است،

و با ماده سخت سالها

بی‌اعتنايي به حقيقت، گوشهايتان بند آمده است ...

ما فرزندان اندوهيم و اندوه، بس عظيمتر از آن است

که در دلهای حقير جای گيرد ...

ما فرزندان اندوهيم و اندوه ابری است متراکم، که از آن باران معرفت و

حقيقت بر سر مردم می ‌بارد » . . . .

وداع

ye-shabe-barooni — Sun, 18 Jan 2009 11:38:52 GMT

وداع

میروم خسته و افسرده وزار

سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا میبرم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

میبرم تا که در آن نقطه دور

شستشویش دهم از رنگ گناه

شستشویش دهم از لکه عشق

زین همه خواهش بیجا و تباه

میروم تا ز تو دورش سازم

ز تو ای جلوه امید محال

میبرم زنده بگورش سازم

تا ازاین پس نکند یاد وصال.

درد دل ...

ye-shabe-barooni — Tue, 13 Jan 2009 10:22:18 GMT

این منم ؟ وای چه احساس بدی / اگر این من باشم . او مرا بدتر از هر کس خواند / من بدم ؟؟

من فقط ساده و بی منظورم / من فقط آشفته ام / بس که محکوم به ظلمت شده ام .

سمت و سویم عشق است . من کمک میخواهم / کی خدا دست مرا میگیرد ؟

کی دلم روز خوشی میبیند ؟ و چرا عشق پر از پروازم رنگ افسوس به خود میگیرد ؟

دلخورم ... دلخورم از آدم / دلخورم از حوا / دلخورم سیرم از این رویاها /

که به تعبیر نیایند یک دم / آخر راه کجاست ؟ چه کسی میداند ؟

شایدم قسمت قلبم این است . سردی و تیرگی و دربدری / چه کسی میداند آخر قصه کجاست ؟

روح من دست به دعاست بس که غرق دردم / ساعتم کندتر از قبل مرا میخواند .

من دگر سرد شدم / به گمانم روحم از بدن طرد شده / آری این مرگ من است /

مرگ یک نعمت شیرین خدا / مرگ یک عشق همین قصه ی ماااا ...

شاعر : باروني

صبر کن ...

ye-shabe-barooni — Sun, 21 Dec 2008 10:45:49 GMT

صبر و خاموشی جذوب رحمت است وین نشان جستن نشان علت است

رزق آید پیش هر که صبر جست رنج کوشش ها ز بی صبري توست

گر تو را صبري بدي رزق آمدي خویشتن چون عاشقان بر تو زدي

عاقبت جوینده یابنده بود که فرج از صبر زاینده بود

انّ الله مَع الصّابرین. انّ الله مَع الصّابرین. انّ الله مَع الصّابرین.

انّ الله مَع الصّابرین. انّ الله مَع الصّابرین. انّ الله مَع الصّابرین.

سکوت ...

ye-shabe-barooni — Thu, 18 Sep 2008 10:10:47 GMT

در سکوت

می توان نگاه را معنا کرد

وآن را با عشق به دل پیوند زد

میتوان بهار را به دیدار برگهای خزان زده برد

و برای رازغی های امید از عطر دوست داشتن گفت

می خواستم سکوت کنم

وتنها به حرف نگاهت

گوش دهم.......

اگر يادمان بود و باران گرفت نگاهي به احساس گلها كنيم

ye-shabe-barooni — Thu, 11 Sep 2008 17:35:18 GMT

بگذار اين راه راه من باشدو اين جاده جاده ي من
بگذار غرق شوم در دستان سرد نمناك اين ابر
بگذار تا بگريم بر تنهايي دستان بي رمق كوير
بگذارعاشق شوم بر باد سرد پاييزي
بگذار آرام گيرم در آغوش سياه شب
بگذار نصيحت كنم گلبرگ هاي عاشق را
بگذار بگويم از باران از شب از ماه
بگذار ابر عاشق شود ، ببارد ، برسد به مشوق ،زمين
بگذار ابر ببارد بر گيسوان بيد ، بي پروا و عاشق، تر كند لبان سرخ گل ها را
بگذار برگ هايي از جنس طلا برقصند در آغوش باد در بزم ابر
بگذار احساس كنم پاكي شبنم را بر گلبرگ
بگذار بخندم بر كودكي دنيا به بزرگي زمين
بگذار نگاهت در نگاهم غرق شود
بگذار شايد فردا زنده تر از امروز
بگذار زمين ناز كند ، باد فرياد كشد ، ابر در فراق بسوزد
بخار گرفته است دلم از سرماي اين شب اما
چشمان تو همه چيز را از پس اين پنجره ي
بخار گرفته از سپيدي غم مي بيند
بگذار بفهمم اين زجه از آن كيست كه درون را پاره مي كند
بگذار بفهمم ، بدانم جغد شوم بر سر شاخه ي خشكيده ي باغ
به كدامين گلبرگ خيره شده
بگذار بدانم ابر چرا عاشق ، برگ چرا بي روح
بگذار بدانم كجايي تا كه هر روز به شوق ديدنت به كنار بركه
خيره در زيبايي چشمانت غرق نشوم.....

هنوز بارانم ...

ye-shabe-barooni — Thu, 11 Sep 2008 17:26:58 GMT

مي آيم

فرو مي دهم بوي سپيدار و بوسه را

تا عميق ترين افق ها

صداترين انگشت ها را مي شماري

چنگ مي زنم

زيبا مي شوي

چشمان آويخته را

بر بي پنجره ترين جاده ي شهر

نوازش مي كنم.

نگاه كن.

لبانت چه سرخ شده اند!!

هنوز بارانم.

ماه مي خندد.

قلب من ...

ye-shabe-barooni — Fri, 22 Aug 2008 19:43:14 GMT

قلب من، هرگز تو را محكوم و نقد نمي كنم.

ونيزهرگزازآنچه مي گويي شرمنده نمي شوم.

مي دانم تو كودك محبوب خداوندي،

و او در تابشي شكوهمند وعاشقانه، از تو حفاظت مي كند.

قلب من، به تو ايمان دارم، طرفدارت هستم،

و در نيايش هايم، همواره برايت درخواست بركت مي كنم.

همواره دعا مي كنم ياري و پشتيباني مورد نيازت را دريافت كني.

قلب من، ايمان دارم كه توعشقت را با هر كه دوست داري، سهيم مي شوي.

كه راه من، راه توست، وهمواره با هم به سوي خدا مي رويم.

قلب من، آسوده باش كه دوباره محبوبت را خواهي ديد

و دوباره نگاهش معجزه خواهد كرد.

قلب من، از تو مي خواهم به من اعتماد كني.

بدان كه دوستت دارم ومي كوشم تمام آزادي مورد نيازت را

براي ادامه دادن به تپش شادمانه ات درسينه ام، دراختيارت بگذارم.

براي آنكه هرگزازحضورمن درگرداگردت احساس ناآسودگي نكني، هر كاري مي كنم.